هوشنگ ابتهاج

دلی كه پیش تو ره یافت باز پس نرود

دلی كه پیش تو ره یافت باز پس نرود
هوا گرفته‌ی عشق از پی هوس نرود

به بوی زلف تو دم می زنم درین شب تار
وگرنه چون سحرم بی تو یك نفس نرود

چنان به دام غمت خو گرفت مرغ دلم
كه یاد باغ بهشتش درین قفس نرود

نثار آه سحر می كنم سرشك نیاز
كه دامن توام ای گل ز دسترس نرود

دلا بسوز و به جان بر فروز آتش عشق
كزین چراغ تو دودی به چشم كس نرود

فغان بلبل طبعم به گلشن تو خوش است
كه كار دلبری گل ز خار و خس نرود

دلی كه نغمه ی ناقوس معبد تو شنید
چو كودكان ز پی بانگ هر جرس نرود

بر آستان تو چون سایه سر نهم همه عمر
که هر كه پیش تو ره یافت باز پس نرود

هوشنگ ابتهاج

Read more