سعید سلیمان پور

بر قامتت دو ساقۀ نور آفریده‌اند

بر قامتت دو ساقۀ نور آفریده‌اند
دست تو را مگر ز بلور آفریده‌اند؟

در گوش شب شبیه مزامیر آفتاب
از لحن روشن تو زبور آفریده‌اند

بازار لعل را به بدخشان شکسته‌اند
وقتی که از لبان تو شور آفریده‌اند

واللیل زلفهای تو را دیده و سپس
از صورت تو سورۀ نور آفریده‌اند

در محشر نگاه طرب خیزت ای بهار
شور آفریده اند، نُشور آفریده‌اند

چشم بد خزان که به انکار گل رسد
از گلشن جمال تو دور آفریده‌اند

از جلوۀ خيال تو در جان شاعران
صد جلوه‌زار شعر و شعور آفريده‌اند

سعید سلیمان پور

پست کامل