زهرا اسماعیلی

تاوان ارتکاب کدامین گناه بود ؟

تاوان ارتکاب کدامین گناه بود ؟
وقتی تمام حادثه در یک نگاه بود

این عاشقانه های پر از التهاب را
چشمان خیس غرق به خونم گواه بود

من دشنه دشنه ، تشنه ی خونی که ریختی
که قتل من به دست تو حکمی مباح بود

باید دوباره “نام “تو را جستجو کنم
درشعر آخرم که ردیفش “سیاه “بود

پا، پس نمیکشیدم از این راه ناگزیر
حتی اگر تمام مسیر اشتباه بود

بر روی ریلهای موازی نوشته اند :
او آخرین مسافر این ایستگاه بود

زهرا اسماعیلی

پست کامل
حسین منزوی

ای دریغ از یک شکوفه، نو بهاران را چه شد؟

ای دریغ از یک شکوفه، نو بهاران را چه شد؟
حسرتا از یک جوانه، شاخساران را چه شد؟

صد هزاران گل به خاک افتاد و بانگی برنخاست
«عندلیبان را» چه پیش آمد؟ هزاران را چه شد؟

ماه خونین است در آیینه‌های آبشان
چشمه‌ساران را چه رفت و جوی‌باران را چه شد؟

اسب‌ها پی کرده و مردان به خون غلتیده‌اند
حافظا، تا چند می‌پرسی: سواران را چه شد؟

در شکاف هر درختی، جابه‌جا خون لخته بست
بیدبُن‌ها را چه پیش آمد؟ چناران را چه شد؟

آه، بر خاک شهیدان، خونشان خوشید و ماند
خون چرا با خون نشوید ابر؟ باران را چه شد؟

شب، شبیخون زد به صبح ما و گر چونین نبود
حاصل بی‌خوابی ما، شب شماران را چه شد؟

ظلم از حد بر ظلمت، آن کشده نیزه‌ها
ــ از شعاع آفتاب ــ آن شب‌شکاران را چه شد؟

زنده یاد:
حسین منزوی

پست کامل
علی حقیقی

شبیه برف، دلم بی تو آب شد برگرد

شبیه برف، دلم بی تو آب شد برگرد
بیا که سقف تحمل خراب شد برگرد

چقدر گریه کنم تا دوباره برگردی؟
گلی برای تو چیدم، گلاب شد برگرد

همیشه ذکر قنوتت “بهار” بود، بیا
ببین دعای تو هم مستجاب شد برگرد

به شوق آمدنت چوب خشک می رقصد
درخت تاک، پر از پیچ و تاب شد برگرد

دوباره چشمه ی انگورِ سرخ، جوشان شد
شرابخانه ی ما پر شراب شد برگرد

به سر رسید، همه سررسیدهای قدیم
هرآنچه از تو سرودم کتاب شد برگرد

بهار مدرسه ی عاشقان دلتنگ است
دوباره وقت حضور و غیاب شد برگرد

شبیه دانه ی اسپند در دل آتش
برای تو جگر من کباب شد برگرد

بیا که لحظه ی تحویل سال من باشی
به وقت شرعی دل، انقلاب شد برگرد

علی حقیقی

پست کامل
قیصر امین پور

بی‌تو این‌جا همه در حبس ابد تبعیدند

بی‌تو این‌جا همه در حبس ابد تبعیدند
سال‌ها، هجری و شمسی، همه بی‌خورشیدند

از همان لحظه که از چشم یقین افتادند
چشم‌های نگران آینۀ تردیدند

نشد از سایۀ خود هم بگریزند دمی
هر چه بیهوده به گرد خودشان چرخیدند

چون به جز سایه ندیدند کسی در پی خود
همه از دیدن تنهایی خود ترسیدند

غرق دریای تو بودند ولی ماهی‌وار
باز هم نام و نشان تو ز هم پرسیدند

در پی دوست همه جای جهان را گشتند
کس ندیدند در آیینه به خود خندیدند

سیر تقویم جلالی به جمال تو خوش است
فصل‌ها را همه با فاصله‌ات سنجیدند

تو بیایی، همۀ ثانیه‌ها، ساعت‌ها
از همین روز، همین لحظه، همین دم، عیدند

قیصر امین پور

پست کامل
فاضل نظری

ماهی تویی و آب، من و تُنگ روزگار

فواره وار سر به هوایی و سر به زیر
چون تلخی شراب دل آزار و دلپذیر

ماهی تویی و آب، من و تُنگ روزگار
من در حصار تُنگ و تو در مشت من اسیر

پلک مرای برای تماشای خود ببند
ای رد پای گمشده باد در کویر

ای مرگ م‌یرسی به من، اما چقدر زود
ای عشق می‌رسم به تو، اما چقدر دیر

مرداب زندگی همه را غرق میکند
ای عشق همتی کن و دست مرا بگیر

چشم انتظار حادثه ی ناگهان مباش
بامرگ زندگی کن و بازندگی بمیر

فاضل نظری

پست کامل
الهه صابر

به سال شمسی چشمان تو خوشم باشد

به سال شمسی چشمان تو خوشم باشد
به چال گونه خندان تو خوشم باشد

به اینکه مثل همیشه شکوه فروردین
بروید از گل دامان تو خوشم باشد

تویی تبی که به این سادگی نمی خوابی
میان آتش پنهان تو خوشم باشد

بگو بمیرم و چیزی نپرس اگر مردم
بگو، دوباره بگو جان تو خوشم باشد

شکسته شانه تنهایی ام ولی حالا
به مهربانی دستان تو خوشم باشد

ببین دوباره چه ها کرده با پرستو ها
کمین دانه ایوان تو خوشم باشد

هوا، هوای بهشت است و چترها بسته
همیشه بارش باران تو خوشم باشد

الهه صابر

پست کامل