سجاد صادقی

دلم مهمان پذیری دنج ، اقامت میکنی بانو ؟

دلم مهمان پذیری دنج ، اقامت میکنی بانو ؟
اگر دعوت کنم از تو ، اجابت میکنی بانو ؟

تلنبار است اندوهی درون سینه ی تنگم
دچارم من به تنهایی ، طبابت میکنی بانو ؟

تو را از دور میدیدم شبیه درد و زخمی ، تر
ولی با این همه اوصاف ، رفاقت میکنی بانو ؟

خیالم جمع دیگر نیست به آدم های این دنیا
اگرچه خاطر من را تو راحت میکنی بانو …

حیا و شرم دارم که بگویم : ” دوستت دارم ”
تو میدانی همین را و نجابت میکنی بانو

یقین دارم تو از جنس خدای مهربان هستی
تو هر جای جهان باشی محبت میکنی بانو

تمام کوچه های شهر برایت آب و جارو شد
تو با نبض قدم هایت قیامت میکنی بانو

سجاد صادقی

Read more
یدالله گودرزی

دلم گرفته برای دوباره دیدنِ تو

دلم گرفته برای دوباره دیدنِ تو
برای بوسه زدن موقعِ رسیدنِ تو

دلم گرفته برای صدای دلچسبت
برای مست شدن لحظه ی شنیدنِ تو

پرنده های سراسیمه می شوندآرام
دُرُست وقتِ عزیزِ نَفس کشیدنِ تو

چه اتفاقِ قشنگی ست عاشقی کردن
میان بِرکه ی آرامِ آرمیدنِ تو !

چه آهوانه می گُذری ای پلنگِ آبی پوش
پُر است دستِ من از حسرتِ رمیدنِ تو

تو سیب سرخ نیازی و دستِ من نارَس !
بگو چگونه شبی می رسم به چیدنِ تو؟!

یدالله گودرزی

Read more
علی امینی رودهنی

سادگی ، عشق ، صفا ، چشمه ی روشن دارد

سادگی ، عشق ، صفا ، چشمه ی روشن دارد
“طعم شیرین عسل” ، با تو چشیدن دارد

خلق بد را به کناری بگذار، ای آدم
خلق بد در دل خود با همه دشمن دارد

سر به هر جا بگذاری که نباشد احدی
خلقت بطن تو صد باغِ ملوّن دارد

آینه باش ، تحمل بکنی هر کس را
دل زنگار زده سختیِ آهن دارد

به گل آلوده ی تزویر مزن دل را که
چشمه ی ذوق تو افکار مُبَرهَن دارد

شاعرم کرده دوچشمانِ ادب خیز تو که ـ
ـ دفترِ شعر غزل های مُدَوَّن دارد

گر تو باور بکنی معجزه ی نیکی را
میوه ی ناب ادب ، لذت چیدن دارد

علی امینی رودهنی

Read more
نسرین قلندری

زلف سیاه خسروان، خلع سپاه کردنست

قصه ی ما و عشق ما ماه به چاه کردنست
قول و غزل چه سان که این نامه سیاه کردنست

زجه مزن؛ گریه نکن، غفلت کائنات را.
این همه شکوه، جان من عمر تباه کردنست

چون تو نه در مقابلی؛ شامِ سیاه، روز من.
عهد من و وفای تو توشه ی راه کردنست

از غم هجر روی تو، بی تو سیاه شد جهان
بی تو مگر نفس، نفس، عمر تباه کردنست

بی تو هزار صبح من شام سیاه موی تو
کار هزارِ بینوا، ناله و آه کردنست

پرسش حال همرهان لطف چه سان نمی کنی
شاه! به حال خادمان، لطف، نگاه کردن است

این همه شرح هجر و غم گفتم و گفته شد بسی
گاه تفقدی کنی، بیم گناه کردنست؟

از سر زلف خود چه سان هیچ خبر نمی دهی
سجده به قبله ی رخت گفت گناه کردنست

پند چه می دهد به من چون که ندید روی تو
زاهد خوش کلام من، باد به کاه کردنست

حاشیه رفته ام دگر لیک تمام عمر من
بی تو ستاره تا سحر، روز هم آه کردنست

یک طرفش اگر نهی، جان و جهان و خانمان
بی تو نفس کشیدنم عمر تباه کردنست.

لیلی دل فکار را چشمه ی چشم کشته شد
زلف سیاه خسروان، خلع سپاه کردنست

نسرین قلندری

Read more
حسین جنتی

من! پادشاه مقتدر کشوری که نیست!

من! پادشاه مقتدر کشوری که نیست!
دل بسته ام ، به همهمه ی لشکری که نیست!

در قلعه، بی خبر ز غم مردمان شهر
سر گرم تاج سوخته ام، بر سری که نیست!

هر روز بر فراز یقین، مژده می دهم
از احتمال آتیه ی بهتری که نیست!

بو برده است لشکر من، بسکه گفته ام
از فتنه های دشمن ویرانگری ، که نیست!

من! باورم شده ست که در من، فرشته ها،
پیغام می برند ، به پیغمبری که نیست!

من! باورم شده ست ، که در من رسیده است،
موسای من، به خدمت جادوگری که نیست!

باید ، برای اینهمه ناباوری که هست،
روشن شود، دلایل این باوری که نیست!

هرچند ، از هراس هجومی که ممکن است،
دربان گذاشتم به هوای دری که نیست،

فهمیده ام ، که کار صدف های ابله است،
تا پای جان محافظت از گوهری که نیست!!

حسین جنتی

Read more
محمد زارع زردینی

بحث برجام است و کار داوری این روزها.

بحث برجام است و کار داوری این روزها.
حرف قانونست وقانون محوری این روزها

هر کسی بر جام خود نقش خیالی می زند
نقش برجامش نگیری سرسری این روزها.

جام در جام است و می کوبند هی بر جام هم.
بانگ نوشانوش و جنگ زرگری این روزها.

ما همه دلواپسیم،اما خدا را می شود.
بگذریم از ساز و کار بندری این روزها.

《ای جوانان وطن جان من و جان شما》
بشنوید حرف ظریف جان کری این روزها.

محمد زارع زردینی

Read more