عارف قهرمانزاده

یه دنیای بدون جنگ دور از تموم آدما

بیا بازم کنار من آروم آروم قدم بزن
از توی دنیای خودت تا دشت پرسه های من

دنیای سربی نمیخوام آدمای عروسکی
بیا یه جوری رد بشیم تا برسیم به کودکی

دنیای آدما بده پر از دروغ و دغله
پر از اتم پراز فشنگ نگاهشون مبتذله

تو دشت پرسه های من جای کسی غیر تو نیست
نه جای آدم نه تفنگ نه جای مرگ و تروریست

دنیای من همین وراست پشت نگاه خود ما
یه دنیای بدون جنگ دور از تموم آدما

#ترانه
عارف قهرمانزاده

                     

One comment

  1. بردن گندم برای این مترسک کم نبود
    روزهای گریه زاریهای دلقک کم نبود

    بچه ها هر کس عروسک را برای خود کشید
    گفته بودم کندن موی عروسک کم نبود

    مرد می خواهد شنا کردن در این گودال آب
    زیر آبی رفتن این جوجه اردک کم نبود

    باد وحشی می شود انگار حالش خوب نیست
    نخ کشیدن بر گلوی بادبادک کم نبود

    نقش بازی میکنم یعنی شدم مردی بزرگ
    دست بردن بر نخ سیگار و فندک کم نبود

    روز روشن می کشم بر چهره ها دود سیاه
    دیدن از پشت سیاهی ها ی عینک کم نبود

    آرزوهایم میان سکه های قلک است
    اتهام بی جهت در قتل قلک کم نبود

    روزها با کودکی هایم سر سازش نداشت
    آه شبها سایه ی سنگین بختک کم نبود
    #عباس_آلبوغبیش

    https://telegram.me/abbasalboghobaish

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *