بیا که بی تو فقط سایه همنشین من است

حامد فرد

بیا که بی تو فقط سایه همنشین من است
به مرگ دلخوشم اکنون که در کمین من است

دلم خوش است به آواز عاشقانۀ خویش
که آن چه می شکند بغض را طنین من است

منم که تحفه برایت نداشتم جز شعر
و شاخه های گلی که در آستین من است

وطن برای من ای عشق جز حریم تو نیست
کدام خط افق مرز سرزمین من است؟

دلم خوش است که از راه می رسی اما
غزل گواه نفس های واپسین من است
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
حامد فرد

                     

Leave a Comment