عباس خوش عمل کاشانی

پرسیده ای چگونه ام ای یــــــار؟خسته ام

پرسیده ای چگونه ام ای یــــــار؟خسته ام
بسیـــــار ناشکیبـــم و بسیـــــار خسته ام

اقــــرار می کنم کـــه در ایـن شهـــر ناگزیر
از هـــر چــه در گــریــز و به انکار خسته ام

در زل زدن بــــه چشـم پـــریــــزاد قصّه ها
بـــا چشمهـــای هیــــزِ شـرربار خسته ام

در ملتقـــای فصــلِ جنـــون خیـز عاشقی
از هــر چه خفته غافل و هشیار خسته ام

از هــر کـــه رنگ می کند و رنگ می شود
وز هــر چه غایب است و پدیدار خسته ام

از نـــابکار مفتــــیِ مفلـــــوکِ مفتخــوار
وز رنــــــدِ نـــانجیـــبِ ریــــاکار خسته ام

عمــــری بــــه اختیــــار دل مانـده در غبار
در زیـــر بــــار سنگـــی ادبــــار خسته ام

شـــایـد که مـــرگ فرصت آرامشی دهد
یک دم مــرا که زین همـه تکرار خسته ام.

عباس خوش عمل کاشانی

                     

نظرات خوانندگان

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هجده − هفده =