نرگس کاظمی زاده

مردم سلام من غزلی تلخ دخترم
چیزی شبیه کودکی مات مادرم

مادر درست لنگه ی مادر بزرگ بود
پس من اجاق و اشکنه را ارث می برم

باید درست مثل تو باشم تو مادری
من نقش قصّه های تو را خوب از برم

آونگ می شویم و به تکرار می رسیم
از تو به من رسیده و از من به دخترم

این زنده بودنی که تو گفتی درست نیست
آخر تمام زندگی ام را شناورم

دنیای من کبوتر تنهای کوچکی است
وابسته ام به کودک غمگین باورم

وابسته ام به دامن چین دار قرمزم
وابسته ام به تک تک گل های گلسرم

آخر چه طور مثل تو باشم عزیز من
وقتی که از خیال کبوتر شدن ترم

یک روز قبل از این که شبیه تو پر شوم
از تنگنای این قفس سرد می پرم

مادر تمام عمر سرم درد می کند
فکری بکن به حال دل من که دخترم

نرگس کاظمی زاده

۱۰۴۴۲۹۲۰_۵۸۷۴۷۷۵۸۴۶۸۷۶۱۶_۸۴۳۸۹۰۱۶۳۱۱۶۸۸۳۲۰۰۸_n

Related Post

                     

دیدگاهی بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *