عارف حسینی:سفر امتداد وارونه‌ای است

سفر امتداد وارونه‌ای است
که مرا به سراب نفس‌هایت می‌رساند.
درختان در هم محو می‌شوند
آن‌چنان که در من خیال،
تو را در آغوش…

باران می‌آید
می‌نشیند بر گونه‌هایم.
به خود می‌گویم:
-روح من این‌جا نیست؛روی این قیر شن‌اندود.
روح من، جایی قدم می‌زند
و دستانت را همراه دارد.

از رهگذری می‌پرسم:
-کدام جاده به پرتگاه زیستن نزدیک‌تر است؟

عارف حسینی

 

 

                     

نظرات خوانندگان

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *