موسی عباسی مقدم

موسی عباسی مقدم

موسی عباسی مقدم

 

 

بانو من آخر بی تو پشت میز می میرم
در کوچه های خلوت دهلیز می میرم

تامو به تاج روسری داری نفس دارم
مویت که روی شانه شد سر ریز می میرم

باکی ندارم از رد یک زخمه کوچک
وقتی که قلبم شد به کلی جیز می میرم

در زیر برف خرمنی از موی وز کرده
همچون مترسکها سر جالیز می میرم

حالا که با هر بوسه داغم می کنی خوبم
از بوسه وقتی می کنی پرهیز می میرم

 

 

موسی عباسی مقدم
موسی عباسی مقدم

Related Post

                     

دیدگاهی بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *