افشین کرد

افشین کرد

افشین کرد
افشین کرد

این همه کسان !
.
کسانی از پلکان دوستی
تا برج هذیان های زود گذر
قطاری از قاصدک های بی پیام را
رهسپار شهر بی محاسن کردند
آنجا که کسانی نامنتظر
سپردن روز را
به شب های بی مقدار
عادت شده ایم
و کسانی بی تفاوت به رسم ِ روزگار
حجم ِ همه ی وجودشان آیینه ای تک مدار
آیینه ای که تنها با نگاه آنان می گرید
و خنده را تنها از آنان کینه به دل دارد
و کسانی همچنان
رهروان ِ ردّ پاهای قدیم .
.
افشین کرد

                     

دیدگاهی بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *