مهرداد عرفانی

بعضی شبا می گه،از عشقـــی که باخته

یک مــــرد تنهـــــایی،هـــــر شب غزلخونه
متــــن غـــــزلهاشو،این کوچــــه می دونه

این مــــــرد تنها رو،می شناسمش انـــگار
خیلــــــی پریشونه،هی پشت هم سیگـار

انگار دیوو نـــــس،با اینکـــــه پـــــــر درده!
با اینکه داغونه،هر لــــحظه می خنــــــده

توو تـــک تـــک حرفاش،هر واژه احساسه
احساس سرمایَش،احساسُ می شناسه

بعضی شبا می گه،از عشقـــی که باخته
می گه با دنیا وُ،نامردمیش ســـــــــاخته

بعضی شبا می گه،دلتنــــــــــگه باباشه
راس می گه وُ مدرک،اشک تو چشماشه

توو گریه می خنده،توو خنده هـاش زاری
دنیا به این آدم،خیـــــــلی بدهــــــکاری

بعضی شبا خستس،دلتنگه می دونـــم
این ها رو از چشماش،من دیگه میخونم

می شناسمش انگار،حرفاشو می فهمم
دنیاش پر از پیچه،دنیاش می فهـــــــمم

می شناسمـــــــش آره،البته تا حــــدّی
می بینمش هر روز،توو آینــــه ی قــــدّی

مهرداد عرفانی

 

 مهرداد عرفانی
مهرداد عرفانی

Related Post

                     

دیدگاهی بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *